عضویت

دو داروى آرام‏بخش در قرآن

  • 3,574 بازدید
  • تاریخ:
  • ۱ نظر

قرآن مجید نسخه شفابخش جان‏هاى دردمند، از جانب خداوند سبحان است (و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه للمؤمنین و لا یزید الظالمین الاّ خساراً۱)

  • بهروز یدالله‏پور
    قرآن مجید نسخه شفابخش جان‏هاى دردمند، از جانب خداوند سبحان است (و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمه للمؤمنین و لا یزید الظالمین الاّ خساراً۱) که توسط پیامبرى مهربان و فداکار، بر جان‏هاى حقیقت ‏طلب و عاشق، رسانده شد.
    در بحران روحى فراروى انسان که باعث خستگى، سرگشتگى، افسردگى و دل‏تنگى او مى ‏شود، انگیزه ادامه حیات را از او مى‏ستاند و او را تا مرز پوچى و پوچ‏گرایى پیش مى ‏برد، داروهاى روان گردان، به نوعى آرام‏بخش اویند و او را تسکین مى ‏دهند و فضایى ایجاد مى ‏کنند که انسان در آن فضا، از دغدغه ‏ها، خستگى ‏ها و…، براى مدتى رهایى مى‏یابد؛ در حالى که این درمان، دائمى نیست و شاید در درازمدت، به تغییر نوع داروى آرام‏بخش و نیز استفاده از مقدار بیشترى مواد آرام‏بخش بینجامد و این آرامش ساختگى، پس از مدتى به طوفانى سهمگین بدل شود و تمام زندگى این بیمار را هدف قرار دهد.
    در کتاب مقدس مسلمانان – قرآن مجید – دو داروى آرام‏بخش تجویز شده است که در نوع خود، بى‏نظیرند؛ هم آرام بخشند و هم درمان‏گر. هر یک از این دو دارو، ویژگى خاص خود را دارند که به توصیف آنها مى‏پردازیم.

    ۱٫ یاد خدا
    «الا بذکر الله تطمئن القلوب؛ با یاد خدا، قلب‏ها آرام مى ‏گیرند».2
    در نگاه یک مسلمان، خداوند سبحان، قدرت مطلق و صاحب همه ملک و ملکوت است و تمامى نظام هستى، سربازان اویند؛ هیچ قدرتى، جز قدرت او نیست؛ هیچ کس، نمى‏تواند بدون اذن الهى، ضررى برساند و همه هستى، فرمانبردار اویند. صاحب و مؤثر در هستى، فقط خداست؛ «لا اله الا هو»3، «لا مؤثر فى الوجود الا الله»، «لله جنود السموات و الارض»4 و «و ان من شى‏ء الا یسبح بحمده».5 پس، تنها اوست که قدرت و مالکیت دارد و به هر کس که بخواهد، مى‏بخشد و از هر کس که بخواهد، مى‏ستاند؛ «قل اللهم مالک الملک تؤتى الملک من تشاء و تنزع الملک ممن تشاء و تعزّ من تشاء و تذل من تشاء».6
    نکته دیگر این که تمامى گرفتارى‏ها، دلتنگى‏ها، تردیدها، بیم‏ها و امیدهاى بشر، در دو چیز نهفته است:
    الف) از دست دادن چیزى یا کسى.
    ب) به دست نیاوردن چیزى یا کسى.
    اگر به طور دقیق به تمامى دغدغه ‏ها و نگرانى ‏هایمان – از کودک، نوجوان، جوان و… – بنگریم، از این دو حال بیرون نیست؛ یا نگران آنیم که آن چه داریم، از مال و جان و فرزند و موقعیت اجتماعى و…، از دستمان برود و یا اندوهناک آنیم که آن چه در آرزوى آن بودیم و برایش روز و شب تلاش کردیم، به دست نیاوریم و یا مانعى پدید آید و ما از رسیدن به مطلوب و مقصود، باز مانیم.
    چه بسیارند افرادى که با این دو نگرش، شب و روز در ترس، دلهره، خستگى و افسردگى به سر مى‏برند و ساعت‏ها، عمر شریف را به بیهودگى و بطالت مى‏گذرانند که شاید… .
    پسر جوانى که در آرزوى دختر دلخواه خویش است و دخترى که منتظر خواستگار عاشق خویش است، هر دو نگران حوادث آینده هستند.
    اسلام با کلام وحى، بشارت مى‏دهد که نگران نباشید و ترسى نداشته باشید. اگر رابطه درست با صاحب نظام هستى برقرار کرده‏اید، بر او توکل کنید و نگران نباشید؛ چون همه هستى در ید قدرت اوست و «حتى برگ درختى، بى‏اذن او نمى‏افتد»7 و او «هر آن چه را در آسمان‏ها و زمین است، مى‏داند» و حتى «آن چه را در دل‏ها پنهان و نهان است، مى‏ داند»8 و «نگاه خیانت‏کار را مى ‏شناسد و به خیانت نگاه هم داناست».9
    قطره‏اى از جویبارى مى ‏رود
    از پى انجام کارى مى ‏رود
    پس انسان با یاد این همه عظمت، قدرت و رحمت بیکران، بخشندگى بى ‏انتها، غفران، آمرزندگى و پوشاندن عیب‏ها و خطاها، توبه‏پذیرى و فرصت‏سازى، پاک‏کنندگى و تبدیل سیئات به حسنات، امیددهى و جبران‏سازى، آرام مى ‏گیرد و امید را از دست نمى ‏دهد؛ توان دوباره مى ‏یابد؛ دل به او مى‏سپارد و آرام آرام به ساحل نجات دست پیدا مى ‏کند.

    ۲٫ همسر
    دومین آرام‏بخش که در قرآن مجید به آن اشاره شده و از نشانه‏هاى خداوند به شمار مى‏آید، چیزى جز همسر آدمى نیست.
    در قرآن چنین آمده است:
    «و من آیاته اَن خلق لکم من انفسکم ازواجاً لتسکنوا الیها و جعل بینکم موده و رحمه».10
    دوره جوانى، دوره‏اى است که انسان، حس استقلال ‏طلبى و شخصیت پیدا مى ‏کند و مى‏ خواهد دوست‏ داشتنى باشد و دیگران را دوست بدارد؛ حس عجیبى در خود احساس مى‏کند و نمى‏داند چه خواهد شد.
    از یک طرف، میل او به غیرهمجنس، فزونى مى‏یابد و از جانبى دیگر، احساس شخصیت و استقلال، باعث اندکى جدایى از بافت دوره کودکى و نوجوانى، در خانه و خانواده مى‏شود؛ هم گرایش او به سمت و سویى دیگر است و هم علاقه‏اش به کسب اعتبار و جایگاه تازه.
    از دیگر سو، غریزه سرکش جنسى، قوى مى‏شود و ارضاى صحیح آن، باعث بهبودى روحى و روانى مى‏شود. اگر قربانیان بیمارى‏ها در جهان، بررسى شوند، شاید بیشترین قربانى، مخصوص بیمارى ‏هاى جنسى باشد. آثار زیان‏بار و وحشتناک این بیمارى‏ها، در تمامى عرصه‏هاى زندگى، قابل مشاهده است.
    اسلام عزیز، در جهت آرامش بخشى، ازدواج را راهکار مناسبى در نظام آفرینش مى‏داند. انسان در دوران جوانى، نیازمند رسیدن به همدم و مونسى است تا با عشق‏ورزى و مهربانى، ادامه مسیر را با او رهسپار گردد. دوستى‏ها، هیچ گاه و براى هیچ کس، آرام‏بخش نیستند؛ بلکه خود عرصه‏اى تازه در ایجاد دغدغه‏ها، نگرانى‏ها، خستگى‏ها و… مى‏باشند؛ اگر چه به ظاهر، هیچ کدام از دو طرف، بدان اعتراف نکنند.
    بنابراین، آرام‏بخش دوم در قرآن، همسر نام دارد که در کنار وى، انسان از خستگى ‏ها رهایى مى ‏یابد و احساس مى ‏کند که جهانى جدید شکل گرفته است. دو شخصى که با هم هیچ حس خاصى نداشته‏اند، چنان شیفته و دوستدار هم مى ‏شوند که حتى ساعتى بدون هم را نمى‏ توانند تحمل کنند؛ بدون هم، احساس خستگى مى ‏کنند؛ براى هم بى ‏تابى مى ‏کنند؛ به هم هدیه مى ‏دهند و خالصانه‏ترین محبت‏ها را نثار هم مى ‏کنند.
    پس باید با یاد خدا، براى جهانى پر از امید و آرزوهایى زیبا و زندگى و سرزندگى و بندگى، اندیشید و همسرى برگزید که تا بهشت برین، همدم و مونس و همراه انسان باشد.

    ۱٫ اسراء، آیه ۸۲٫
    ۲٫ رعد، آیه ۲۸٫
    ۳٫ بقره، آیه ۲۵۵٫
    ۴٫ فتح، آیه ۷٫
    ۵٫ اسراء، آیه ۴۴٫
    ۶٫ آل‏عمران، آیه ۲۶٫
    ۷٫ انعام، آیه ۵۹٫
    ۸٫ غافر، آیه ۱۹٫
    ۹٫ همان.
    ۱۰٫ روم، آیه ۲۱

منبع:مجله پرسمان

نظر برای دو داروى آرام‏بخش در قرآن

پاسخ دهید

دسته بندی

آمار سایت